02:45 น. ท้องฟ้าเหนือ Houston มืดสนิทเหมือนหมึกหยดลงบนผืนผ้าใบ อุณหภูมิ 22 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์สูงจนรู้สึกเหมือนอากาศมีน้ำหนัก และกลิ่นฝนที่กำลังจะมาเยือนสนาม Toyota Center
วันเวลาในฐานะมือหนึ่งของสตาร์รุ่นเก๋าดูเหมือนจะจบสิ้นลงไปแล้ว แต่ในการดวลกับ Rockets ทีมเต็งหนึ่ง เขากลับต้อน 'บิดาแห่งกาลเวลา' จนมุม และแบกทีมไว้บนบ่าที่กว้างใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่น
วันที่ 12 มีนาคม Los Angeles Lakers กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นที่ใครก็ไม่อาจละสายตาได้ ในเดือนที่พวกเขาปราชัยเพียง 2 ครั้ง แต่เก็บชัยชนะได้ถึง 15 หน บรรยากาศในห้องแต่งตัวคุกรุ่นด้วยความหวัง และเมื่อได้คุยกับ LeBron James ชายวัย 41 ปี ผู้เป็นตำนานเดินได้และแคนดิเดต GOAT ที่เพิ่งยอมลดอีโก้ลงเพื่อรับบท 'ตัวเลือกที่สาม' ของทีม เขาก็แสดงความเชื่อมั่นออกมา—ความเชื่อที่ว่า Lakers ชุดนี้มีลุ้นแชมป์จริงๆ
"เมื่อคุณแก่ตัวลง คุณจะเห็นค่าของ 'ปัจจุบัน' มากกว่าสิ่งใด" เขาบอกกับผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่หนักแน่น เมื่อผมถามถึงการประคองสติท่ามกลางฤดูกาลที่รถไฟเหาะตีลังกาของ Lakers "ตอนคุณยังหนุ่ม คุณมักจะคิดถึงสิ่งที่ทำพลาดในอดีต หรือสิ่งที่รออยู่ในอนาคต แต่สิ่งเดียวที่เรารู้แน่ๆ ว่ามันกำลังเกิดขึ้น คือวินาทีนี้"
จุดจบที่ดูเหมือนจะเป็นจุดจบ
คำพูดนั้นลึกซึ้งกว่าที่ James คิดไว้ในตอนนั้นเสียอีก เพราะเพียงไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ในวันที่ 2 เมษายน ลมพายุแห่งโชคร้ายก็พัดถล่มใบเรือที่กำลังกางสง่า พวกเขาโดน Shai Gilgeous-Alexander และ Thunder ถล่มยับเยินราวกับฉากในคัมภีร์ไบเบิล ประตูสู่โพสต์ซีซั่นของ Lakers ดูเหมือนจะถูกปิดตายที่ Oklahoma City พวกเขาตามหลัง 31 แต้มในช่วงครึ่งแรก และที่แย่กว่านั้นคือ Luka Dončić กับ Austin Reaves สองการ์ดตัวจริงต้องออกจากสนามด้วยอาการบาดเจ็บแบบไม่มีกำหนด ฤดูกาลนี้ควรจะจบลงตรงนั้น... แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น
เมื่อเดือนก่อน ใครๆ ก็คิดว่ายุคสมัยที่ James จะเป็นเบอร์หนึ่งมันจบลงแล้ว เขาคือชายวัยหลักสี่ ผู้เล่นที่แก่ที่สุดใน NBA สองปีซ้อน เขาแชร์สนามกับ Dončić ยอดอัจฉริยะวัย 27 ปีที่เป็นทายาทโดยชอบธรรมของอาณาจักร Lakers แต่เมื่อทีมขาดสองตัวทำแต้มหลัก James เหลือทางเลือกแค่สองทาง: ปิดสวิตช์พักผ่อน หรือจะแบกทีมด้วยโครงสร้างร่างกาย 6 ฟุต 9 นิ้วเหมือนที่เขาเคยทำมานับครั้งไม่ถ้วน
แผนปล้นชัยที่ไม่มีใครคาดคิด
ไม่มีเซียนพนันใน Vegas หรือกูรูบาสเกตบอลคนไหนให้ราคา Lakers ในการเจอกับ Houston Rockets แต่พวกเขากลับนำห่าง 3-0 ก่อนจะปิดซีรีส์ได้ในเกมที่ 6 เมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา มันคือการปล้นชัยด้วย claustrophobic architecture หรือโครงสร้างเกมรับที่บีบคั้นจนคู่แข่งหายใจไม่ออก แม้จะขาด Dončić และ Reaves (ขณะที่ Kevin Durant ของฝั่ง Rockets ก็พลาดไป 5 จาก 6 เกม) แต่นี่คือชัยชนะของทีมอย่างแท้จริง:
- Luke Kennard ตัวแถมจากดีลเทรดที่กลายเป็นฮีโร่ในเกมที่ 1
- Marcus Smart ชายที่ใครก็ว่า 'หมดสภาพ' แต่กลับกลายเป็นฟันเฟืองที่ขาดไม่ได้ในงานสกปรก
- Deandre Ayton เซ็นเตอร์ที่โดนปรามาส แต่กลับคุมรีบาวด์และเกมรับได้อย่างเบ็ดเสร็จ
- JJ Redick โค้ชปีสองที่โดนล้อว่าเป็นแค่ 'คนทำพอดแคสต์' แต่กลับพิสูจน์ให้เห็นถึงกึ๋นในฐานะนักยุทธศาสตร์
เข็มนาฬิกาที่หมุนทวนกระแส
แต่หัวใจของเรื่องนี้คือ James ในเกมที่ 3 ที่แสนวิกฤต เขาขโมยบอลจาก Reed Sheppard และยิงสามแต้มปาฏิหาริย์เพื่อต่อเวลา และที่น่าทึ่งกว่านั้นคือเขาทำรัน 10-0 ร่วมกับลูกชายของเขาเอง พร้อมลูก alley-oop ประวัติศาสตร์จากพ่อสู่ลูก ตลอดซีรีส์นี้ James ทำเฉลี่ย 23 แต้ม 8 แอสซิสต์ และ 7 รีบาวด์ เขาคือผู้เล่นที่ดีที่สุดในสนามอย่างไม่ต้องสงสัย
"ผมทำแบบนี้มาตลอดอาชีพ แต่น้องๆ ในทีมยังต้องยอมรับมันด้วย" James กล่าวในห้องแต่งตัวที่อบอวลด้วยกลิ่นเหงื่อและแชมเปญ "การที่พวกเขายอมให้ผมกลับมานำทีมอีกครั้ง มันมีความหมายกับผมมาก" ขณะที่ Redick ทำได้เพียงส่ายหัวด้วยความทึ่ง "สิ่งที่เขาทำ... มันน่าเหลือเชื่อ เขากำหนดจังหวะให้ทั้งทีม และทุกคนก็ตอบสนอง ผมดีใจกับเขาจริงๆ"
เขากล่าวทิ้งท้ายถึงการต่อสู้กับสังขารว่า "ผมกำลังเตะก้นมันอยู่" James หัวเราะร่า ในยกที่ 23 ของอาชีพนักเลงบาสเกตบอล เขากำลังต้อน 'กาลเวลา' ให้จนมุมติดเชือก
Lakers กำลังจะไปพบกับ Thunder ในรอบต่อไป แน่นอนว่ามันไม่ใช่เส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ และไม่ใช่แผนที่วางไว้ตั้งแต่ต้น แต่นี่แหละคือเสน่ห์ของบาสเกตบอล ไม่มีอะไรเป็นไปตามบทเรียน เทพเจ้าบาสเกตบอลมักมีอารมณ์ขันที่ร้ายกาจเสมอ และสำหรับตอนนี้... เรื่องราวของชายวัย 41 ปีคนนี้ยังไม่จบลงง่ายๆ
