22:14 น. โอกลาโฮมาซิตี. ท้องฟ้าสีถ่านหิน. ความชื้น 62%. กลิ่นฝนที่กำลังจะตกปะทะกับกลิ่นยางไหม้บนถนนแอสฟัลต์.
ฉากสุดท้ายที่ Chesapeake Energy Arena
แสงไฟในสตูดิโอสว่างจ้าจนแสบตา แต่มันกลับทำให้อารมณ์ในห้องแถลงข่าวดูมืดหม่นกว่าเดิม Los Angeles Lakers และ LeBron James เพิ่งถูก Oklahoma City Thunder กวาดตกรอบ Western Conference Semifinals ไปแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเมื่อคืนวันจันทร์ที่ผ่านมา สกอร์หยุดอยู่ที่ 115-110 ปิดม่านฤดูกาลที่เต็มไปด้วยรอยร้าว
LeBron James ในวัย 41 ปี ยังคงแสดงให้เห็นถึงสัญชาตญาณนักล่าที่ยังไม่มอดไหม้ เขาพยายามยื้อลมหายใจสุดท้ายของทีมด้วยการกดไป 24 แต้ม และตะครุบอีก 12 รีบาวด์ แต่มันยังไม่พอจะหยุดยั้งแผนประทุษร้ายของเจ้าถิ่นได้
สถาปัตยกรรมแห่งการปรับตัว
หลังจบเกม LeBron James นั่งอยู่ท่ามกลางเงาของความพ่ายแพ้ เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่พ่ายแพ้ แต่เหมือนคนที่เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจจารกรรมที่ซับซ้อน เขาเริ่มทบทวนถึงฤดูกาลที่ผ่านมา แม้ตอนจบจะดิบเถื่อนและเจ็บปวด แต่มันไม่ใช่ความล้มเหลวสำหรับเขา โดยเฉพาะเมื่อเขาต้องยอมลดตัวลงไปอยู่ในบทบาทที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
“ชัดเจนว่าเราไปไม่ถึงฝั่งฝัน แต่ผมไม่ได้มองว่าปีนี้คือความผิดหวัง” LeBron James กล่าวกับเหล่านักข่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น “นั่นน่ะแน่นอนที่สุด โดยเฉพาะภายใต้สถานการณ์ที่ผมต้องไปอยู่ในจุดที่ไม่เคยเล่นมาก่อนในอาชีพ... หรือจะพูดให้ถูกคือไม่เคยเลยในชีวิตนี้”
“ทั้งชีวิตผมไม่เคยเป็นตัวเลือกอันดับ 3 (3rd option) มาก่อนเลย ดังนั้นการที่ผมสามารถยืนหยัดและเฉิดฉายในบทบาทนั้นได้ในช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนจะถูกบีบให้ต้องกลับมารับบทบาทเดิมที่ผมคุ้นเคยมาตลอดชีวิตการเล่นบาสเกตบอล และยังทำมันได้ดีภายใต้ความกดดันมหาศาล... รวมถึงการที่เพื่อนร่วมทีมยอมให้ผมนำทางพวกเขาในสถานการณ์ที่บีบคั้นขนาดนี้”
กระบวนการหรือจุดจบ?
ตอนนี้ LeBron James ยืนอยู่บนทางแยกที่มืดมิด เขาต้องเลือกว่าจะเดินไปทางไหนต่อ: แขวนห่วง, กลับมาสวมเครื่องแบบ Los Angeles Lakers อีกครั้ง หรือเริ่มต้นแผนการใหม่กับทีมอื่น สุดท้ายแล้ว คำตอบขึ้นอยู่กับว่าเขายังเหลือไฟที่จะทุ่มเทให้กับ 'กระบวนการ' ที่แสนทรมานนี้หรือไม่
“สำหรับผม มันคือเรื่องของกระบวนการ” LeBron James กล่าว “ถ้าผมยังสามารถผูกมัดตัวเองให้หลงรักการตื่นมาที่สนามก่อนเริ่มเกม 5 ชั่วโมงครึ่งเพื่อเตรียมตัว ทุ่มเททุกอย่างที่มี พุ่งหลาวลงไปเกลือกกลิ้งบนพื้นไม้ปาร์เกต์เพื่อแย่งบอล และทำทุกอย่างที่ต้องทำเพื่อลงไปแข่ง”
“การไปซ้อมตอน 11 โมง แต่ผมไปถึงตั้งแต่ 8 โมงเพื่อเตรียมร่างกาย เตรียมจิตใจ เตรียมพร้อมสำหรับการลงแรงหนักๆ ผมรักในกระบวนการนั้นมาเสมอ... และนั่นจะเป็นปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจครั้งนี้”
บทสรุปจากมุมมืด
เสียงสะท้อนในห้องแต่งตัวเงียบลง เหลือเพียงเสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้นแว็กซ์ LeBron James กำลังคำนวณก้าวต่อไปในเกมที่เขาครองอำนาจมาเนิ่นนาน แต่ในโลกของ NBA ไม่มีใครหนีเงาของกาลเวลาได้พ้น แม้แต่ 'คิง' เองก็ตาม
