วิกฤตการณ์บาดเจ็บที่รุมเร้าทัพนักหวดสหราชอาณาจักร
เส้นทางอาชีพของ Sonay Kartal ต้องหยุดชะงักลงตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคมที่ผ่านมา หลังจากที่เธอต้องขอยอมแพ้เนื่องจากอาการบาดเจ็บในแมตช์ที่พบกับ Elena Rybakina ณ รายการ Indian Wells
หากพิจารณาในภาพรวม เราจะพบว่ารายชื่อผู้เล่นบาดเจ็บนั้นยาวเป็นหางว่าว ไม่ว่าจะเป็น Jack Draper ที่มีปัญหาบริเวณเข่าขวา, Sonay Kartal กับอาการบาดเจ็บหลัง และ Jacob Fearnley ที่บาดเจ็บซี่โครง เมื่อผนวกกับอาการติดเชื้อไวรัสที่ทำให้ Emma Raducanu ต้องห่างหายจากทัวร์ไปนานกว่าสองเดือน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทรัพยากรนักหวดระดับ Top 100 ของสหราชอาณาจักรจะดูเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัดในช่วงฤดูกาลคอร์ตดินนี้
อย่างไรก็ตาม ในมุมมองที่เป็นกลาง ปัญหานี้มิได้เกิดขึ้นเฉพาะกับนักกีฬาชาวบริติชเท่านั้น Carlos Alcaraz เองก็ไม่สามารถลงป้องกันแชมป์ French Open ได้เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ข้อมือ ขณะที่ Taylor Fritz มือวางอันดับ 7 ของโลก ก็ต้องพักรักษาตัวจากปัญหาเข่าเรื้อรังมาตั้งแต่เดือนมีนาคมเช่นกัน
ภาระงานที่หนักอึ้ง: เมื่อเทนนิสไม่มีคำว่าตัวสำรอง
สมาคมลอนเทนนิส หรือ LTA ได้ทำการตรวจสอบสถิติการบาดเจ็บเป็นการภายใน และระบุว่าไม่พบรูปแบบการบาดเจ็บที่ซ้ำซ้อนกัน แต่ Michael Bourne ผู้อำนวยการฝ่ายประสิทธิภาพ ชี้ให้เห็นว่า 'ภาระงานที่สูงเกินไป' คือปัจจัยสำคัญ ซึ่งในกีฬาเทนนิสนั้นเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ยากยิ่ง
"นักเทนนิสมักจะใช้เวลาแข่งขันในสนามมากกว่านักกีฬาประเภทอื่น" Michael Bourne อธิบายพร้อมยกตัวอย่างเปรียบเทียบที่น่าสนใจ "จากการวิจัยพบว่า Federico Valverde จาก Real Madrid ลงเล่นไป 101 ชั่วโมงในปีที่แล้ว และ Bruno Fernandes จาก Manchester United เล่นไป 97 ชั่วโมง"
"แต่เมื่อหันมามองที่เทนนิส Jannik Sinner ลงแข่งไปถึง 182 ชั่วโมง และ Carlos Alcaraz 176 ชั่วโมง ที่สำคัญคือคุณไม่มีตัวสำรองในกีฬาเทนนิส เมื่อคุณก้าวลงสนามแล้ว คุณต้องอยู่ตรงนั้นจนจบ และคุณไม่สามารถกำหนดได้เลยว่าแมตช์นั้นจะกินเวลา 3 ชั่วโมง หรือลากยาวไปถึง 5 ชั่วโมง"
ทางเลือกที่ยากลำบากระหว่าง 'สุขภาพ' และ 'อันดับโลก'
ในบรรดานักหวดประเภทเดี่ยวชาวบริติช 6 คนที่เริ่มต้นปีด้วยอันดับ Top 100 มีเพียง Cameron Norrie เท่านั้นที่รอดพ้นจากอาการบาดเจ็บและอาการป่วยมาได้ ซึ่งเขาก็ทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจจนกลับคืนสู่ Top 20 ของโลกได้สำเร็จ
ในทางกลับกัน Emma Raducanu ต้องถอนตัวจาก Italian Open ในกรุงโรมเนื่องจากอาการอ่อนเพลียหลังติดเชื้อไวรัส ส่วน Katie Boulter มือหนึ่งฝ่ายหญิงของไทย ซึ่งเคยหลุดจาก Top 100 ไปเมื่อปีที่แล้วจากอาการบาดเจ็บเท้าและสะโพก ได้ให้ทัศนะที่สะท้อนความเป็นจริงของอาชีพนี้ว่า:
"ในฐานะนักเทนนิส มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่คุณจะบอกว่า 'ฉันจะหยุดพักสัปดาห์นี้เพราะอุปกรณ์ตรวจวัดร่างกายบอกว่าฉันอยู่ในโซนสีแดง' ในแง่การเงิน ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีสิทธิพิเศษในการหยุดพักได้ตามใจชอบ เพราะพวกเราส่วนใหญ่ยังต้องลงแข่งเพื่อหาเลี้ยงชีพ"
ตารางการแข่งขันที่ยาวนานเกินไป?
มีความเห็นพ้องต้องกันในวงกว้างว่าฤดูกาลแข่งขันที่ยาวนานถึง 11 เดือนนั้นส่งผลเสีย Jessica Pegula มือวางอันดับ 5 ของโลกและประธานสภาผู้เล่น WTA กำลังผลักดันให้มีการเปลี่ยนแปลง "ปัจจุบันคุณรู้สึกเหมือนต้องลงแข่งทุกสัปดาห์ตลอด 10 เดือน หากคุณพลาดไป มันจะส่งผลกระทบต่อคุณทันที ฉันคิดว่าไม่ควรมีใครถูกบังคับให้ลงเล่นทั้งที่ยังมีอาการบาดเจ็บ"
แม้ว่าผู้เล่นระดับท็อปอย่าง Aryna Sabalenka จะสามารถเลือกข้ามบางรายการและยอมรับบทลงโทษเรื่องคะแนนสะสมได้ แต่นักกีฬาที่อันดับรองลงมามักไม่มีทางเลือกมากนัก นี่คือโจทย์ใหญ่ที่วงการเทนนิสต้องหาจุดสมดุลระหว่างธุรกิจ ความบันเทิง และสวัสดิภาพของตัวนักกีฬาเอง
