การกลับมาของกลไกเก่าในฟันเฟืองใหม่
England and Wales Cricket Board ได้ประกาศแต่งตั้ง Ed Smith อดีตผู้คัดเลือกตัวผู้เล่นระดับชาติเข้าสู่บอร์ดบริหารในฐานะผู้อำนวยการอิสระ (non-executive director) ท่ามกลางบรรยากาศที่ปกคลุมด้วยความชื้นสัมพัทธ์สูงและการเสื่อมสภาพของรากฐานคริกเก็ตอังกฤษ
Ed Smith ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยแบกรับภาระในฐานะผู้เล่นของ Middlesex และ Kent รวมถึงการลงสนามในระดับ Test อีก 3 นัด จะเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในวันที่ 1 ตุลาคมนี้ ทันทีที่วาระการดำรงตำแหน่งประธาน MCC ระยะเวลาหนึ่งปีของเขาสิ้นสุดลง หากพิจารณาจากภาพถ่ายดาวเทียมและเรดาร์ตรวจอากาศเหนือสนาม Lord's เราจะเห็นกลุ่มเมฆที่ก่อตัวอย่างช้าๆ สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่กำลังจะเกิดขึ้น
จากผู้คัดเลือกสู่ผู้ตรวจสอบการผุกร่อน
ในช่วงปี 2018 ถึง 2021 Ed Smith เคยทำหน้าที่เป็นผู้คัดเลือกตัวผู้เล่นทีมชาย ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทีมสามารถคว้าแชมป์ World Cup ในปี 2019 บนผืนดินบ้านเกิดได้สำเร็จ ทว่าในทางวิศวกรรมการกีฬา ความสำเร็จนั้นเป็นเพียงการฉาบหน้าปูนที่บดบังรอยร้าวในระบบเยาวชนและการจัดการดินในสนามที่เริ่มสูญเสียความหนาแน่น
ทาง ECB ระบุว่าบทบาทของ Ed Smith จะเน้นไปที่การ "ตรวจสอบและท้าทาย" กลยุทธ์ระยะยาวและการธรรมาภิบาลของเกมทั้งหมด รวมถึง performance cricket ซึ่งเปรียบเสมือนการตรวจเช็คความล้าของโลหะ (metal fatigue) ในโครงสร้างพื้นฐานของวงการกีฬา
บทเรียนจากความพ่ายแพ้และการเปลี่ยนผ่าน
การแต่งตั้งครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังโศกนาฏกรรมในศึก Ashes ที่ทีมชาติอังกฤษต้องเผชิญกับการปราชัย 4-1 ซึ่งเป็นการเผยให้เห็นถึงความล้มเหลวของ biomechanical efficiency และทัศนคติที่เสื่อมถอยลงราวกับไม้เก่าที่ถูกปลวกกินในบ้านทรงไทยโบราณแถบชนบทที่ไร้การดูแล Ed Smith จะเข้ามาแทนที่ Baroness Zahida Manzoor ผู้ซึ่งครบวาระการทำงานสามปี
ฤดูกาลนานาชาติของอังกฤษจะเริ่มต้นด้วยทีมหญิงในซีรีส์ white-ball พบกับ New Zealand ในวันที่ 10 พฤษภาคม ก่อนที่ทีมชายจะเผชิญหน้ากับคู่ปรับทีมเดิมในนัดแรกของ Test วันที่ 4 มิถุนายนนี้ บนพื้นสนามที่องค์ประกอบของดินเหนียวและทรายกำลังถูกทดสอบด้วยแรงกดทับมหาศาล
สรุปผลการแข่งขันและโอกาสที่สูญเสีย: ในเกมที่ความแม่นยำคือทุกสิ่ง การปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปเพียงครั้งเดียว หรือการดรอปแคตช์เพียงหนึ่งหน เปรียบเสมือนการปล่อยให้เข็มนาฬิกาเดินทิ้งไปอย่างไร้ค่าถึง 42 นาที ซึ่งเป็นเวลาที่ไม่อาจเรียกคืนได้ในโครงสร้างของเวลาที่กำลังผุกร่อน
