วิหคพลัดถิ่น: 10 สุดยอดนักขับจอมพเนจรแห่งยุคโมเดิร์น F1

แน่นอนว่าเราต้องขีดเส้นแบ่งไว้ที่ไหนสักแห่ง มิฉะนั้น Jack Aitken คงจะคว้าอันดับหนึ่งไปโดยปริยาย ด้วยค่าเฉลี่ยเพียงหนึ่งการแข่งขันต่อหนึ่งทีม จากการลงสนามเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่ Sakhir 2020 ในฐานะตัวแทนของทีม Williams

สำหรับการจัดอันดับของเรา เราจึงกำหนดเงื่อนไขว่านักขับต้องเปลี่ยนทีมอย่างน้อย 3 ครั้งจึงจะถือว่าเป็นนักพเนจรตัวจริง และต้องมีการลงสตาร์ทอย่างน้อยหนึ่งครั้งในสหัสวรรษนี้ เพราะสถิติของ Formula 1 จะยิ่งเจือจางและพร่าเลือนเมื่อเราย้อนเวลากลับไปไกลเกินไป

นี่คือเหตุผลที่อันดับ 1 ของเราติดโผเข้ามา แม้เขาจะลงแข่งเพียง 2 รายการในช่วงปี 2000 แต่นอกนั้นคือประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น

หากเราลดเกณฑ์ลงเหลือเพียงการเปลี่ยนทีม 2 ครั้ง Sakon Yamamoto จะกลายเป็นผู้ชนะทันที ด้วยการลงสตาร์ท 21 ครั้งให้กับ 3 ทีม ได้แก่ Super Aguri, Spyker และ HRT ซึ่งทำให้นักขับชาวญี่ปุ่นรายนี้มีค่าเฉลี่ยเพียง 7 เรซต่อหนึ่งทีม ซึ่งเท่ากับจำนวนนัดที่เขาลงขับแทนคนอื่นในแต่ละทีมพอดิบพอดี

ในแง่นี้ จำนวนทีมเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ปัจจัยตัดสิน และอาจนำไปสู่ความสับสน ดังเช่นกรณีของอันดับ 10 อย่าง Heikki Kovalainen: Renault, McLaren และ Lotus นั้นชัดเจน แต่หลังจากนั้นล่ะ?

โพเดียม: อันดับสอง Heikki Kovalainen, Renault

Caterham นั้นในทางนิตินัยถือเป็นคนละทีมกับ Lotus แต่ยอดนักขับชาวฟินน์ไม่ต้องลำบากหาอพาร์ตเมนต์ใหม่ และการปรากฏตัวของเขาให้กับ Lotus (อีกหนึ่ง Lotus นั่นคือ Lotus Renault) ในปี 2013 นับเป็นทีมใหม่หรือยังคงเป็น Renault?

ด้วยเหตุนี้ เราจึงยึดหลักการที่เรียบง่าย: หากนักขับเปลี่ยนที่อยู่สำนักงาน นั่นนับเป็นทีมใหม่ แม้ว่าพวกเขาจะเคยอยู่ที่นั่นมาก่อนก็ตาม

เพื่อค้นหาว่าใครที่เปลี่ยนสีเสื้อบ่อยยิ่งกว่า Kovalainen เชิญทัศนาต่อได้ที่นี่

10 ยอดนักพเนจรแห่ง F1 ยุคใหม่

10. Heikki Kovalainen: 4 ทีม ใน 111 เรซ
อาชีพของเขาเริ่มต้นในปี 2007 กับ Renault ในฐานะทายาทของ Fernando Alonso; หนึ่งปีให้หลัง เขาเข้าเสียบแทนตำแหน่งของยอดนักขับสเปนอีกครั้ง คราวนี้ที่ McLaren โดยขับเคียงข้าง Lewis Hamilton ผู้คว้าแชมป์โลกปี 2008 แต่เขากลับคว้าชัยชนะได้เพียงครั้งเดียวที่ Hungary ในปี 2010 เขาพบบ้านหลังใหม่ที่ทีมน้องใหม่อย่าง Lotus แต่ไม่มีโอกาสเก็บแต้มได้เลยตลอด 3 ปี จนกระทั่งปี 2013 เขาหวนคืนสู่ Enstone เพื่อขับแทน Kimi Raikkonen สองเรซที่ Lotus Renault (ซึ่งเป็นคนละนิติบุคคลกัน)

9. Heinz-Harald Frentzen: 6 ทีม ใน 156 เรซ
ศิษย์เก่า Mercedes รายนี้เข้าสู่ F1 ในปี 1994 กับ Sauber ก่อนจะย้ายไป Williams ในปี 1997 และคว้าตำแหน่งรองแชมป์โลก ทว่าเขากลับถูกบดบังรัศมีโดย Jacques Villeneuve จนต้องระเห็จไป Jordan ที่ซึ่งเขาโชว์ฟอร์มได้ดีที่สุดในปี 1999 แต่แล้วในปี 2001 เขากลับถูกไล่ออกกลางคันและสลับตัวกับ Jean Alesi ไปอยู่กับ Prost ก่อนจะไปจบที่ Arrows ซึ่งล้มละลายระหว่างฤดูกาล 2002 และปิดฉากอาชีพที่ Sauber

8. Robert Kubica: 4 ทีม ใน 99 เรซ
คงไม่มีใครคาดคิดว่ายอดนักขับชาวโปแลนด์จะติดโผนี้ เพราะเขาจงรักภักดีกับ BMW-Sauber นานถึง 3 ปีครึ่ง ก่อนจะย้ายไป Renault ในปี 2010 เพียงปีเดียว อุบัติเหตุแรลลี่อันน่าสยดสยองเกือบพรากชีวิตและอาชีพเขาไป แต่ Kubica สู้จนได้กลับมากับ Williams ในปี 2018 ภายใต้รถที่ไร้สมรรถนะ และทิ้งทวนสองเรซสุดท้ายกับ Alfa Romeo ในปี 2021

7. Pedro Diniz: 4 ทีม ใน 98 เรซ
นิยามของ 'Pay-driver' แห่งยุค 90 ที่ฝีมือไม่ธรรมดา เขาเริ่มกับ Forti ในปี 1995 ด้วยเม็ดเงินมหาศาลจากบราซิล แต่ทีมกลับไร้อนาคต เขาจึงย้ายไป Ligier, Arrows และปิดท้ายที่ Sauber นาน 2 ปี ก่อนจะอำลาวงการหลังจบฤดูกาล 2000 ที่ไร้แต้มติดมือ

6. Johnny Herbert: 7 ทีม ใน 160 เรซ
Herbert เฉียดฉิวติดโผนี้ด้วยฤดูกาลสุดท้ายในปี 2000 เขาผ่านร้อนผ่านหนาวกับ Benetton, Tyrrell, Lotus, Ligier และกลับมา Benetton เคียงข้าง Michael Schumacher ก่อนจะย้ายไป Sauber และ Stewart ที่ซึ่งเขาคว้าชัยชนะเซอร์ไพรส์ที่ Nurburgring ปี 1999 ก่อนที่ทีมจะถูกซื้อโดย Jaguar และจบอาชีพที่นั่น

5. Pedro de la Rosa: 5 ทีม ใน 104 เรซ
หลังผ่านงานกับ Arrows และ Jaguar เขาไปเป็นนักขับทดสอบให้ McLaren และได้เสียบแทน Juan Pablo Montoya ในปี 2006 ซึ่งเป็นช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด ก่อนจะหลีกทางให้ Lewis Hamilton และกลับมาสร้างเซอร์ไพรส์กับ Sauber ในปี 2010 ก่อนจะปิดฉากอาชีพกับทีมท้ายตารางอย่าง HRT ในปี 2012

4. Vitantonio Liuzzi: 4 ทีม ใน 80 เรซ
ผลผลิตจากชายคา Red Bull ที่ต้องแชร์ที่นั่งกับ Christian Klien ก่อนจะถูกส่งไป Toro Rosso และถูกบดขยี้โดยอัจฉริยะอย่าง Sebastian Vettel เขาจึงระเห็จไปเป็นนักขับทดสอบที่ Force India และได้ส้มหล่นแทนที่ Giancarlo Fisichella ในปี 2009 ก่อนจะจบอาชีพแบบเงียบๆ กับ HRT ในปี 2011

3. Mika Salo: 7 ทีม ใน 109 เรซ
ราชาแห่งการ 'เสียบแทน' หลังจากอยู่ Tyrrell นาน 3 ปี เขาก็เริ่มพเนจรไป Arrows และในปี 1999 เขาได้ขับให้สองทีมยักษ์ใหญ่ในฐานะตัวสำรอง ทั้ง BAR และ Ferrari (ที่เขาต้องยอมสละชัยชนะให้ Eddie Irvine) ก่อนจะไปอยู่ Sauber และช่วย Toyota บุกเบิก F1 ในปี 2002

2. Jos Verstappen: 7 ทีม ใน 106 เรซ
บิดาของแชมป์โลกผู้ล่วงลับ (ในแง่อาชีพ F1) เขาถูกส่งต่อในกลุ่มมิดฟิลด์ยุค 90 ราวกับวัตถุพยาน ตั้งแต่ Benetton, Simtek, Footwork, Tyrrell และ Stewart โดย Arrows เป็นทีมเดียวที่เขาอยู่นานกว่าหนึ่งปี ก่อนจะจากลาวงการไปพร้อมกับทีม Minardi ในปี 2003

1. Luca Badoer: 5 ทีม ใน 50 เรซ
เจ้าของสถิติลงแข่งมากที่สุดโดยไร้แต้มติดมือ เครื่องจักรจาก Scuderia Italia, Minardi และ Forti นั้นเปราะบางเกินกว่าจะต้านทานแรงเสียดทานของฟิสิกส์ได้ ในปี 2009 Ferrari มอบรางวัลแห่งความภักดีให้เขาลงขับแทน Felipe Massa ที่บาดเจ็บ ทว่าโศกนาฏกรรมบนแทร็กก็บังเกิด เมื่อความเร็วของเขาไม่เหลือเค้าเดิม จนถูกถอดออกจากตำแหน่งหลังผ่านไปเพียง 2 เรซ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายของความพยายามที่ล้มเหลว

ติดตามบทความจาก Motorsport.com เพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ของเรา