เสียงนกหวีดสุดท้ายที่ดังกึกก้อง พร้อมกับความหวังที่หลุดลอย
ท่ามกลางเสียงเชียร์ที่บ้าคลั่งในแคนาดา Cleveland Cavaliers เพิ่งจะโยนโอกาสทองในการปิดซีรีส์ทิ้งไปต่อหน้าต่อตา ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องแบกความกดดันกลับไปตัดสินชะตากับ Toronto Raptors ใน Game 7 ที่เมือง Cleveland
มาไล่เรียงกันดูว่าในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดราม่านี้ ใครคือผู้ชนะที่แท้จริง และใครที่ต้องกลายเป็นจำเลยสังคม
ความผิดพลาดที่ยากจะให้อภัย
ผมเห็นมามากพอแล้ว บางที NBA ควรจะพิจารณาเปลี่ยนไปใช้ห่วงแบบเหล็กคู่ที่มันเด้งแรงๆ เผื่อว่าลูกยิงพวกนั้นจะกระดอนออกมาบ้าง... ผมล้อเล่นน่ะ แต่ความจริงที่เจ็บปวดคือ Cavs มีโอกาสทองฝังเพชรที่จะจบเรื่องนี้ พวกเขานำอยู่หนึ่งแต้ม นาฬิกาช็อตคล็อกปิดไปแล้ว และบอลอยู่ในมือ...
แต่พวกเขากลับเสียเทิร์นโอเวอร์
ผมเข้าใจนะว่าทำไมต้องมี Dennis Schroder อยู่ในสนาม เขาคือผู้เล่นที่คล่องตัวที่สุดที่สามารถพาบอลหนีการไล่ล่าได้ แต่หลังจากนั้นล่ะ? ปัญหามันเริ่มจากตรงนั้น ทำไมเราไม่ใช้เวลานอกก่อนที่จะพยายามกระโดดส่งบอล? โดยเฉพาะการโยนเผือกร้อนไปให้ผู้เล่นที่ยิงลูกโทษแย่ที่สุดในทีม (ซึ่งดันไปยืนเหยียบเส้นข้างและโดนตัวรับระดับอีลิทรุมกินโต๊ะอยู่พอดี)
มันไม่ใช่ความผิดของ Dennis Schroder ทั้งหมดที่ Evan Mobley ทำบอลหลุดมือ แต่กระบวนการคิดมันน่ากังขา และผลลัพธ์ที่ออกมามันฟ้องตัวมันเอง ที่แย่กว่านั้นคือ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ Cavs พลาดในสถานการณ์แบบนี้ ใน Game 4 พวกเขาก็เคยสำลักความกดดันจนเสียแต้มนำช่วงท้ายหลังจาก Donovan Mitchell โดนจับ eight-second violation
แผงหลังที่สั่นคลอน
นี่คือเรื่องราวหลักของซีรีส์นี้เลยก็ว่าได้ แบ็คคอร์ทของ Cavs กำลังทำให้ความได้เปรียบที่เคยนำ 2-0 มลายหายไปกับสายลมด้วยฟอร์มการเล่นนอกบ้านที่เข้าขั้นย่ำแย่
เริ่มจาก James Harden ถ้าเราสามารถลบจังหวะที่เขาส่งบอลเข้ามือผู้เล่น Toronto Raptors ออกไปได้ ผมคงไม่มีอะไรจะบ่น แต่ความจริงคือเทิร์นโอเวอร์ที่คาดเดาไม่ได้ของเขานำไปสู่การโต้กลับเร็วของ Toronto ซึ่งมันเหมือนเป็นการหักหลังเพื่อนร่วมทีม Raptors ทำแต้มจากเทิร์นโอเวอร์ได้ถึง 25 แต้มในคืนนี้ และ James Harden เสียไปคนเดียว 4 ครั้ง
แต่นั่นยังเทียบไม่ได้เลยกับ Donovan Mitchell ที่ฟอร์มรูดกราวมาตั้งแต่ Game 2 คุณอาจจะยอมรับได้ถ้าสตาร์เบอร์หนึ่งของทีมฟอร์มตกสักเกมสองเกมในเพลย์ออฟ แต่นี่คือ 4 จาก 6 เกม! มันเป็นอะไรที่เลวร้ายจนทำให้คุณต้องกลับมานั่งคิดทบทวนอนาคตของแฟรนไชส์กันใหม่เลยทีเดียว Donovan Mitchell ดูสับสนอลหม่าน เขาโดนเกมรับที่รุมล้อมของ Raptors เล่นงานจนเสียศูนย์ ยิงสามแต้มลงแค่ 2 จาก 10 ลูก และแทบจะไม่มีแอสซิสต์เลยจนกระทั่งช่วงนาทีสุดท้าย
แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ (ที่ยังไม่ดับลง)
อย่างไรก็ตาม คุณคงไม่สามารถลากเกมมาจนถึงวินาทีสุดท้ายได้ถ้าไม่มีอะไรดีเลย Donovan Mitchell เริ่มตื่นจากฝันร้ายในควอเตอร์ที่สี่ เขาหลุดจากพันธนาการของ Toronto และเริ่มทำแต้มจากระยะกลาง ลูกโฟลตเตอร์ของเขาช่วยจุดไฟในการคัมแบ็ค ในขณะที่เกมรับของ Cleveland ก็ยกระดับความเข้มข้นขึ้น
Cavs หยุด Raptors ให้ทำได้เพียง 12 แต้มในควอเตอร์ที่สี่ นั่นคือเกมรับระดับมาสเตอร์พีซ แต่ปัญหาคือเกมรุกของพวกเขาก็ฝืดเคืองไม่แพ้กัน (ทำได้แค่ 23 แต้ม) ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องไปลุ้นเหนื่อยในเวลาพิเศษ
จุดนี้เองที่ Evan Mobley และ Jarrett Allen ควรได้รับคำชม Evan Mobley ทำไป 7 แต้มในช่วงคลัตช์โดยไม่พลาดเลยสักลูก ทั้งลูกยิงสามแต้มจากมุมสนาม และลูกยิงแบบไอโซเลชั่นที่ช่วยตีเสมอเพื่อต่อเวลา ส่วน Jarrett Allen แม้จะไม่ได้โดดเด่นเรื่องการทำแต้ม แต่การรีบาวด์ของเขามันคือหัวใจสำคัญ เขาเก็บกระดานครั้งแล้วครั้งเล่า ช่วยให้ทีมมีโอกาสครั้งที่สองและหยุดเกมบุกของคู่แข่ง
บทสรุปที่รอคอย
ชั่วขณะหนึ่ง มันรู้สึกเหมือนว่า Cleveland กำลังจะก้าวข้ามขีดจำกัดและพิสูจน์ว่าพวกเขาพร้อมสำหรับเวทีใหญ่ แต่สุดท้ายพวกเขากลับต้องไปยืนปากเหวในวันอาทิตย์นี้
ทำไมล่ะ Kenny? ทำไมต้องเป็นแบบนี้?!?!
ขออภัยครับ ผมแค่ต้องระบายมันออกมาจริงๆ
