21:42 น. Denver, Colorado. ท้องฟ้าสีครามจางหายไปแทนที่ด้วยเมฆหมอกสีตะกั่ว อุณหภูมิลดฮวบเหลือ 34 องศาฟาเรนไฮต์ ลมกรรโชกแรงหอบเอาเศษฝุ่นจากซอกตึกมาปะทะกระจกหน้าต่าง กลิ่นอายของพายุหิมะกำลังคืบคลานเข้ามาเหมือนนักฆ่าที่ไร้เสียง
ความผิดพลาดในสถาปัตยกรรมที่บีบคั้น
เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้น กลิ่นขี้ผึ้งขัดพื้นไม้ปาร์เกต์ยังอบอวลอยู่ในอากาศ ผสมกับกลิ่นเหงื่อและความพ่ายแพ้ที่ขมปร่า Jamal Murray นั่งอยู่ตรงนั้น ภายใต้แสงไฟสตูดิโอที่สาดส่องลงมาเหมือนสปอร์ตไลท์ในห้องสอบสวน เขาดูเหมือนชายที่เพิ่งทำแผนปล้นธนาคารพังพินาศ
เขามองไปที่สถิติบนกระดาษ มันคือหลักฐานมัดตัว "ผมรู้สึกว่าถ้าผมเล่นได้ดีกว่านี้อีกนิด เราคงชนะเกมนี้ไปแล้ว" เขาพึมพำ เสียงของเขาแหบพร่าและหนักอึ้ง "มันน่าหงุดหงิดสำหรับตัวผมเอง ผมขอยืดอกรับผิดชอบทั้งหมด มันเป็นคืนที่ยากลำบากจริงๆ"
