Knicks บนปากเหวแห่งความปราชัย: เมื่อยักษ์ใหญ่เผชิญหน้ากับ Hawks ที่แกร่งไม่แพ้กัน

แต่เป็น Hawks ต่างหากที่กำลังเป็นผู้ชนะด้วยฝีมือล้วนๆ

จริงอยู่ที่ Knicks คือทีมที่เล่นควอเตอร์สี่ได้ดีที่สุดในลีกฤดูกาลนี้ และหากพวกเขาต้องตกรอบซีรีส์นี้ไปจริงๆ พวกเขาคงต้องนึกเสียใจที่ปล่อยให้แต้มที่นำอยู่ถึง 12 คะแนนในเกมที่ 2 หลุดลอยไป แต่ในเกมที่ 3 พวกเขาก็กลับมาทำหน้าที่ในควอเตอร์สุดท้ายได้ดีอีกครั้ง ด้วยการลบช่องว่าง 8 แต้มในช่วงต้นควอเตอร์ จนพลิกกลับมานำ 3 แต้มขณะที่เหลือเวลาเพียงหนึ่งนาทีสุดท้าย

วินาทีนันดูเหมือนพวกเขาจะเอาตัวรอดได้แล้ว แต่ Jalen Johnson กลับไม่ยอมแพ้ เขาตามไปเก็บส้มหล่นจากจังหวะยิงที่ถูกปัดโถมตัวกลับขึ้นไปวางบอลลงห่วง ไล่จี้มาเหลือเพียงแต้มเดียว ฝั่ง Knicks ตอบโต้ด้วยความผิดพลาดจนเสีย shot-clock violation และหลังจากนั้น... มนตราของ CJ McCollum ก็แผลงฤทธิ์อีกครั้ง

เพชฌฆาตหน้าหยกกับจังหวะตัดสินชะตา

Atlanta Hawks ได้ครองบอลที่เส้นข้างขณะเหลือเวลา 16.4 วินาที คำถามเดียวในหัวทุกคนคือพวกเขาจะดึงเวลาแค่ไหน? จะลากไปจนวินาทีสุดท้ายเพื่อยิงปิดกล่องทีเดียวเลยไหม? ฝั่ง Knicks เลือกใช้ไลน์อัพตัวเล็กโดยไม่มีผู้เล่นวงในร่างยักษ์และพัก Jalen Brunson ไว้ชั่วครู่ ดูเหมือนแผนคือการดึงเวลาแล้วยิงให้เหลือเวลาพอที่จะรีบาวด์เกมบุกหากพลาดเป้า

ทว่า CJ McCollum คิดต่างออกไป เขารับบอลอินบาวด์แล้วพุ่งตรงไปยังพื้นที่ถนัดบริเวณหัวกะโหลก (elbow) ก่อนจะกระโดดชูต jumper ลงไปอย่างเยือกเย็นขณะเหลือเวลา 12.7 วินาที พาทีมขึ้นนำทันที

สารภาพตามตรง ผมคิดว่า McCollum ยิงเร็วเกินไปหน่อย เพราะการเหลือเวลาให้ Jalen Brunson มากขนาดนั้นมันเหมือนกับการเล่นกับไฟชัดๆ แต่กลายเป็นว่า Hawks นั่นแหละที่เป็นฝ่ายเผาเครื่องคู่แข่ง เมื่อ Brunson แทบจะหาจังหวะจับบอลไม่ได้เลย และเมื่อเขาได้บอล Onyeka Okongwu ก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการปิดมุมเข้าหาห่วง บีบเขาไปที่เส้นหลัง เปิดทางให้ Jonathan Kuminga บินเข้ามาซ้อนเป็นดับเบิลทีม จนสุดท้าย Brunson ต้องจำใจส่งบอลเลียดพื้นไปให้ Josh Hart (ที่ว่างอยู่จริงๆ) แต่บอลกลับไม่ถึงมือ เวลาหมดลง และ Hawks คือผู้กำชัย

เมื่อกระจกเงาสะท้อนความจริง: ความเท่าเทียมที่น่าสะพรึง

Knicks มีเวลาเพียงวันเดียวในการรวมสมาธิเพื่อเกมที่ 4 ในวันเสาร์นี้ ซึ่งกลายเป็นเกมที่ "ต้องชนะ" เท่านั้น เพราะ Hawks กำลังพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเขาแกร่งเท่ากัน หรืออาจจะเหนือกว่านิดๆ ด้วยซ้ำ นี่คือทีมที่ชนะ 19 จาก 24 เกมหลังสุด แม้หลายคนจะปรามาสว่าชนะแต่ทีมท้ายตาราง แต่ตอนนี้ชัดเจนแล้วว่า Hawks คือของจริง และ Knicks เองก็เป็นเพียงทีมที่ "ดี" แต่ยังไม่ถึงขั้น "ยอดเยี่ยม" พวกเขาอยู่ในซีรีส์ที่โอกาส 50-50 และตอนนี้เหรียญไม่ได้ออกหน้าพวกเขา

ต้องยกเครดิตให้เกมรับที่ดุดันของ Hawks ที่ทำให้ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ พวกเขากดดันคนถือบอล ป้องกันห่วง และมีมือที่คอยรบกวนอยู่ทุกอณู โดยเฉพาะ Dyson Daniels ที่แม้จะทำแต้มลำบากในซีรีส์นี้ แต่เขากลับมี 26 รีบาวด์ 19 แอสซิสต์ และ 8 สตีล ตลอด 3 เกม เขาคือคนที่เข้ามาทำลายความได้เปรียบที่ Josh Hart มักจะมอบให้กับ Knicks ในบทบาทปิดทองหลังพระ

ปัญหาที่แก้ไม่ตกของ Mike Brown และฟอร์มที่หล่นหาย

ในขณะที่ Quin Snyder กุนซือฝั่ง Hawks กล้าตัดสินใจส่ง Jonathan Kuminga ลงมาปิดเกมแทน Daniels เพื่อเพิ่มมิติการทำแต้มและเปิดพื้นที่ให้ McCollum ได้ดวลตัวต่อตัว แต่ฝั่ง Mike Brown กลับเจอปัญหาในการจัดทัพ เขาพยายามพัก Brunson และ Karl-Anthony Towns พร้อมกัน ซึ่งในเกมที่ 2 มันทำให้ทีมเสียแต้มนำไปอย่างน่าเสียดาย และในเกมที่ 3 เขาก็ยังฝืนใช้แผนนี้ในช่วงต้นควอเตอร์สี่ แม้จะเพียงแค่ 2 นาทีครึ่ง แต่มันก็ชัดเจนว่า Knicks ไร้เขี้ยวเล็บทันทีเมื่อขาดสตาร์ทั้งสอง

อย่างไรก็ตาม Towns และ Brunson เองก็ต้องยกระดับตัวเองขึ้นมา Towns อาจจะมีตัวเลขสถิติที่ดูดี แต่เขาขาดความสม่ำเสมอในความดุดัน โดยเฉพาะในควอเตอร์สี่ของสองเกมหลังสุดที่เขาทำได้รวมเพียง 2 แต้มเท่านั้น! ส่วน Brunson แม้จะพยายามสู้ แต่เขากำลังถูก McCollum สอนเชิงในเกมรับอย่างหนัก

ยิ่งไปกว่านั้น Mikal Bridges กลับทำผลงานได้อย่างน่าผิดหวังในเกมที่ 3 จนถูกดรอปในช่วงท้ายเกม ซึ่ง Miles McBride ดูจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าในเวลานี้ บทสรุปคือ Hawks กำลังเล่นได้ดีกว่าในทุกมิติ ทั้งเกมรับ การทำแต้ม และการวางหมากโค้ช ซีรีส์นี้ยังไม่จบ แต่นี่คือการต่อสู้ที่ Knicks ต้องยอมรับว่าพวกเขาได้เจอกับคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้ออย่างที่สุดแล้ว