Shai Gilgeous-Alexander ผงาดคว้า MVP สมัยที่สองติดต่อกัน พร้อมเปิดใจถึงเบื้องหลังความสำเร็จที่ไม่ได้มาจากฝีมือส่วนตัวเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากแรงผลักดันของครอบครัวและความเชื่อใจจากเพื่อนร่วมทีม OKC Thunder ในสไตล์การเขียนแบบ Neo-noir โดย ณัฐพงษ์ รัตนโชติ
22:14 น. ณ Oklahoma City. ท้องฟ้าสีถ่านหิน อุณหภูมิ 18 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์หนาแน่นจนรู้สึกเหมือนหายใจเอาหยาดฝนเข้าไป
นามสกุลของ Shai Gilgeous-Alexander โค้งมนล้อมรอบหมายเลข 2 บนแผ่นหลังเสื้อ OKC Thunder ของเขา
มันคือชื่อที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ลีก การผสมผสานระหว่างสายเลือดของ Charmaine Gilgeous และ Vaughn Alexander แต่ถ้าเลือกได้ เขาคงอยากจะเบียดเสียดตัวอักษรลงไปในพื้นที่จำกัดนั้นให้มากกว่านี้
เพราะนั่นคือตัวแทนของฝูงชนที่เขากลบฝังไว้ใต้ผิวหนังทุกครั้งที่ก้าวลงสู่ผืนคอร์ท ตั้งแต่ภรรยา ลูกชาย เพื่อนฝูง ทีมฝึกซ้อม เพื่อนร่วมทีม โค้ช ไปจนถึงแฟนคลับ บัญชีรายชื่อผู้มีพระคุณของเขายาวเหยียดเหมือนสำนวนคดีที่ไม่มีวันจบสิ้น
พวกเขาทั้งหมดคือฟันเฟืองที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นเพชฌฆาตอย่างที่เป็นอยู่ MVP สองสมัยซ้อน เขาเพิ่งได้รับรางวัลนี้เป็นปีที่สองติดต่อกันเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ด้วยคะแนนโหวตอันดับหนึ่งถึง 83 เสียง ทิ้งห่างทั้ง Nikola Jokic และ Victor Wembanyama ไว้ในเงาข้างหลัง
"มีผู้คนมากมายในชีวิตที่ยอมเสียสละเพื่อให้ผมได้เล่นเกมที่ผมรัก" Gilgeous-Alexander กล่าว เสียงของเขาเรียบเฉยแต่หนักแน่น "ผมคงจะเนรคุณต่อพวกเขาถ้าผมไม่ทุ่มเทสุดตัว และนั่นคือประเด็นสำคัญ ผมต้องมั่นใจว่าเมื่อถึงวันที่ผมแขวนรองเท้า ผมได้มอบทุกอย่างที่มีให้กับเกมนี้ไปหมดแล้ว ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ผมจะยอมรับมัน"
"แต่ไอ้พวกรางวัล แต้ม หรืออะไรก็ตามที่ดูเท่ในโซเชียลมีเดีย... นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมตามล่า ผมแค่ต้องการแน่ใจว่าในขณะที่ผมกำลังทำสิ่งนี้ ผมไม่ได้ทำให้เวลาของใครต้องสูญเปล่า"
นั่นคือรหัสลับที่พ่อแม่ฝังไว้ในหัวของเขาตั้งแต่ยังเด็ก เขาถูกสอนว่าไม่มีอะไรที่ไกลเกินเอื้อม นานก่อนที่เขาจะมีช่วงแขนยาวถึง 6 ฟุต 11 นิ้วเสียอีก ย้อนกลับไปตอนที่เขาแม้แต่จะเบียดแย่งที่ว่างในทีมชุดสำรองของ St. Thomas More Catholic Secondary School ในบ้านเกิดที่ Hamilton, Ontario ไม่ได้ด้วยซ้ำ
นั่นหมายความว่าเขาต้องทำงานหนักกว่าเดิมเป็นทวีคูณ มันคือเส้นทางที่ส่งเขาไปสู่การเป็นดาวรุ่งระดับสี่ดาว เป็นนักบาสแบบปีเดียวจบที่ Kentucky และเป็นอันดับ 11 ในการดราฟต์ NBA ปี 2018
"พ่อแม่ทำให้ผมกลายเป็นนักฝันตัวยง" Gilgeous-Alexander เล่า "ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เราแค่ต้องมั่นใจว่าถ้าเราต้องการมัน เราต้องออกไปล่ามันจริงๆ และข้อความนั้นแหละที่ทำให้ผมมาอยู่ตรงนี้ในวันนี้"
ทุกวันนี้ Gilgeous-Alexander ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ความรู้สึก เขาเยือกเย็นเหมือนอัลบั้ม "Iceman" ของ Drake เพื่อนสนิทของเขา
แต่ย้อนกลับไปในปี 2019 เขาเหงื่อซึมตอนเปิดตัวกับ OKC Thunder เด็กหนุ่มวัย 20 ปีที่เพิ่งหัดขับรถได้ไม่นาน กลับได้รับกุญแจนำทางแฟรนไชส์หลังจากถูกเทรดมาจาก Los Angeles Clippers
โชคดีที่เขามีผู้โดยสารที่อดทน ทั้งกลุ่มเจ้าของทีมที่นำโดย Clay Bennett ที่เชื่อมั่นในตัวเขา รวมถึงผู้จัดการทั่วไปอย่าง Sam Presti และเฮดโค้ช Mark Daigneault ตลอดจนแฟนๆ ที่ไม่ยี่หระกับแรงกระแทกบนถนนที่ขรุขระ
"ในฐานะผู้เล่นอายุน้อยใน NBA คุณต้องสวมชุดเกราะว่าคุณมั่นใจสุดขีด" เขาสารภาพ "แต่พูดกันตามตรง ผมไม่เคยประหม่าเท่ากับเกมแรกในลีกเลย ผมกลัวแทบตายตอนถูกเทรดและต้องมาพิสูจน์ตัวเองใหม่ การที่มีคนช่วยยกภูเขาออกจากอกนั้นมันยิ่งใหญ่มาก มันทำให้ผมกลับไปสนุกกับเกมเหมือนตอนเล่นกับเพื่อนที่บ้าน และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมเบ่งบานจนเป็นอย่างทุกวันนี้"
เพื่อนร่วมทีมของเขาปรากฏตัวในงานแถลงข่าว MVP เมื่อวันอาทิตย์ ทุกคนสวมเสื้อโค้ท Burberry และนาฬิกา Audemars Piguet Royal Oak Offshore Diver ที่เข้าชุดกัน ทั้งหมดคือของขวัญจาก Gilgeous-Alexander ที่มูลค่ารวมกว่า 40,000 ดอลลาร์ต่อคน
แต่นั่นเป็นราคาที่แสนถูกในสายตาของเขา สำหรับพี่น้องที่ร่วมรบกันมาในหลุมเพาะ ตั้งแต่ตอนที่ OKC Thunder จมปลักอยู่ท้ายตาราง
"ขอบคุณพวกนายมาก" เขาหันไปมองเพื่อนร่วมทีม "ตั้งแต่การสกรีน การรีบาวด์ตอนผมยิงพลาด หรือการส่งบอลให้ผมแม้ว่าผมจะไม่ค่อยส่งคืนให้พวกนายก็ตาม ทุกอย่างที่พวกนายทำทำให้ผมเก่งขึ้น บาสเกตบอลคือเกมประเภททีม ถ้าเราชนะแค่ 10 เกม ผมคงไม่มีชื่อมานั่งอยู่ตรงนี้ รักพวกนายนะ"
ท่ามกลางแสงแฟลช สายตาของเขามักจะเหลือบไปที่แถวหน้าเสมอ เขามักจะทำหน้าตลกใส่ Ares ลูกชายวัย 2 ขวบที่เดินเตาะแตะขึ้นมาหาพ่อบนเวทีเป็นระยะ
Ares นั่งลงข้างๆ Hailey Summers ภรรยาของเขา เธอเองก็เคยเป็นนักกีฬาฟุตบอลของ University of Albany นั่นคือเหตุผลที่ OKC Thunder ประกาศว่าจะปรับปรุงสนามฟุตบอลท้องถิ่นที่ Mary Golda Ross Middle School เพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ
"คนในครอบครัวคือสิ่งที่ผู้คนมักจะลืม" เขากล่าว "ผมได้รับคำชมทั้งหมด แต่คนลืมไปว่าผมอยู่ในคอร์ทแค่ 2 ชั่วโมงครึ่ง ส่วนเวลาที่เหลือผมอยู่กับพวกคุณ คนที่ทำให้ชีวิตผมราบรื่นและง่ายดาย ถ้าไม่มีชีวิตที่สงบสุขแบบนั้น ผมคงไม่มีทางเป็นนักบาสหรือผู้ชายอย่างที่เป็นอยู่ได้"
แรงสนับสนุนจากวงในทำให้เขาก้าวเข้าสู่วงล้อประวัติศาสตร์ที่คับแคบและพิเศษสุด ก่อนหน้านี้มีการ์ดเพียง 4 คนในประวัติศาสตร์ NBA ที่ได้ MVP สองสมัยติดต่อกัน
Jordan, Magic, Curry, Nash... รายชื่อเหล่านั้นเพิ่งจะยาวขึ้นด้วยชื่อของ Gilgeous-Alexander ชายเพียงคนเดียวในกลุ่มที่มีขีดคั่นกลางนามสกุล
และดูเหมือนว่าบัลลังก์นี้จะต้องขยายพื้นที่เพื่อรองรับเขาไปอีกนาน
"การได้อยู่ในกลุ่มนั้น ในบทสนทนานั้น คือสิ่งที่ผมไม่เคยประมาท" เขาทิ้งท้าย "ผมซาบซึ้งใจมาก แต่มันยิ่งใหญ่กว่าแค่ตัวผมคนเดียว"
