โครงสร้างการแข่งขันและข้อจำกัดทางกายภาพ
ในการแข่งขันเทนนิสวีลแชร์ที่ Wimbledon (Wimbledon wheelchair tennis) ความแตกต่างระหว่างประเภท Open และ Quad ไม่ได้อยู่ที่อุปกรณ์เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ดัชนีความบกพร่องทางกายภาพ ประเภท Open สงวนไว้สำหรับนักกีฬาที่มีความผิดปกติเฉพาะส่วนล่าง ในขณะที่ประเภท Quad (Quad division) กำหนดให้นักกีฬาต้องมีความบกพร่องตั้งแต่ 3 รยางค์ขึ้นไป รวมถึงการสูญเสียฟังก์ชันการทำงานของแขนหรือมือ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อแรงบิดในการตีและการควบคุมแร็กเกต
พลศาสตร์ของลูกเสิร์ฟและระบบ Hawk-Eye
จากการวิเคราะห์ความเร็วลูกเสิร์ฟ (Serve speed) พบว่า Tokito Oda (175 ซม., 68 กก., มือซ้าย) ถือครองสถิติสูงสุดที่ประมาณ 112 ไมล์ต่อชั่วโมง (180 กม./ชม.) ในขณะที่ค่าเฉลี่ยของประเภทชายทั่วไปที่มีผู้เล่นระดับท็อปอย่าง Alfie Hewett และ Gordon Reid อยู่ที่ 90-115 ไมล์ต่อชั่วโมง ส่วนในประเภทหญิง Diede de Groot ยังคงเป็นมาตรฐานในการทำความเร็วและแท็กติก ระบบ Hawk-Eye ยังคงทำงานด้วยความแม่นยำ 100% เนื่องจากระบบติดตามวิถีของลูกบอล (Ball tracking) โดยไม่นำความสูงหรือลักษณะการเคลื่อนที่ของนักกีฬามาเป็นตัวแปรต้น ซึ่งในทางเทคนิคแล้ว ระบบนี้ช่วยลดความผิดพลาดจากมุมมองของไลน์จัดจ์ (Line judges) ที่มักถูกตัววีลแชร์บดบังทัศนวิสัย
วิศวกรรมวัสดุและการปรับแต่งตามสภาพสนาม
โครงสร้างของวีลแชร์ที่ใช้ในสนามหญ้าของ SW19 มีการใช้วัสดุสามประเภทหลัก:
