องก์ที่หนึ่ง: ความขัดแย้งระหว่างมวลสารและรหัสคอมพิวเตอร์
ใครเล่าจะปฏิเสธสัมผัสอันดิบเถื่อนของจักรกลในสนามจริง? และจะมีใครที่มีสิทธิ์ขาดในการตัดสินว่า Simulator นั้นคุ้มค่ากับหยาดเหงื่อหรือไม่ ได้ดีไปกว่าแชมป์โลก Formula 1 เจ็ดสมัย? หากคุณมิได้เร้นกายอยู่ในเงามืด คุณย่อมประจักษ์ถึงเสียงครวญโหยหวนของ Lewis Hamilton ที่มีต่อเครื่องจำลองการขับขี่ของ Ferrari รุ่น SF-26 ที่ดูเหมือนจะทรยศต่อสัญชาตญาณของเขา
ตามรายงานจาก ESPN ยอดนักขับผู้นี้ถึงกับลั่นวาจาว่า "ผมจะเปลี่ยนแนวทางในเรซถัดไป เพราะวิธีการเตรียมตัวที่เราทำอยู่ในตอนนี้มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย" สำหรับราชาแห่งความเร็ว สัมผัสบนผิวแอสฟัลต์ที่แผดเผานั้นช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหวเมื่อเทียบกับแรงสั่นสะเทือนประดิษฐ์ภายในห้องจำลอง และเรามิอาจตำหนิเขาได้เลยเมื่อความจริงทางฟิสิกส์ไม่สอดประสานกับอัลกอริทึม
องก์ที่สอง: เสียงสนับสนุนจากขุนศึก IndyCar
ในท่ามกลางมรสุมวิจารณ์ James Hinchcliffe อดีตดาวดังแห่ง IndyCar ได้ก้าวออกมาเป็นพยานในโศกนาฏกรรมนี้ ผ่านพอดแคสต์ F1 Nation โดยเขาชี้ให้เห็นจุดบอดของเทคโนโลยีว่า "ท้ายที่สุดแล้ว การจำลองก็คือการจำลอง มันไม่ใช่ของจริง" แม้ว่า Ferrari จะทุ่มเม็ดเงินมหาศาลสร้างวิหารแห่งวิศวกรรมใน Maranello แต่มหัศจรรย์แห่งคาร์บอนไฟเบอร์ชิ้นนี้ก็ยังมิอาจลอกเลียนพฤติกรรมของ SF-26 บนกริดสตาร์ทได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เหล่านักฟิสิกส์อาจคำนวณโมเดลของยางและอากาศพลศาสตร์ (Aero models) จนสมบูรณ์แบบในเชิงคณิตศาสตร์ แต่พวกเขาจะชนเข้ากับกำแพงที่ไม่อาจข้ามผ่านได้เมื่อเป็นเรื่องของความรู้สึกในห้องนักขับ James Hinchcliffe อธิบายเสริมว่า "สิ่งหนึ่งที่คุณทำไม่ได้คือการจำลองความรู้สึกจากภายใน Cockpit คุณอาจจะทำให้ห้องขยับได้ หรือจำลองแรง G-force ได้เพียงเศษเสี้ยว แต่มันจะไม่สื่อสารกับคุณ มันจะไม่มอบแรงสะท้อนที่สั่นสะเทือนถึงจิตวิญญาณ (Visceral feedback) ในแบบที่รถจริงทำ"
องก์ที่สาม: บทเรียนจาก Florida และการหวนคืนสู่รากเหง้า
การขาดหายไปของแรงสะท้อนที่สอดประสานกับโสตประสาทนี้เอง คือคำอธิบายถึงหายนะที่เกิดขึ้นใน Florida แม้ว่า SF-26 จะได้รับการอัปเกรดชิ้นส่วนถึง 11 จุดเพื่อหวังจะทะยานสู่จุดสูงสุดของสมรรถนะ แต่มันกลับกลายเป็นความว่างเปล่า เมื่อข้อมูลจากสนามจริงและข้อมูลจำลอง (Data correlation) ไม่สอดคล้องกัน ราวกับนักดนตรีที่พยายามบรรเลงเพลงในห้องสุญญากาศ
เมื่อ Canadian Grand Prix ใกล้เข้ามา Lewis Hamilton ในวัย 41 ปี ผู้ซึ่งเปรียบเสมือนแชมป์โลกในระบบ 'Analog' ที่ต้องดิ้นรนในยุค 'Digital' อย่างเต็มตัว จึงตัดสินใจเปลี่ยนกลยุทธ์ หาก Simulator มอบคำลวงให้แก่เขา เขาก็พร้อมจะละทิ้งมัน มีรายงานว่าเขาได้ลดชั่วโมงในโลกเสมือนลง เพื่อทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับข้อมูลทางกายภาพจากแทร็กและการสื่อสารโดยตรงกับวิศวกร เพราะในบางครั้ง การหวนคืนสู่สามัญและการเชื่อมั่นในสัญชาตญาณดิบ คือหนทางเดียวที่จะสยบแอสฟัลต์ที่ดื้อรั้นลงได้
