ความเงียบงันที่กัดกินหัวใจ และความพ่ายแพ้ที่ยากจะลบเลือน
ท่ามกลางแสงไฟที่สาดส่องในมหานคร NEW YORK กลิ่นอายของชัยชนะที่เคยอบอวลกลับกลายเป็นความขมขื่น เมื่อเสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับความปราชัยที่ไม่มีใครอยากเชื่อสายตา
คำถามสำคัญที่ดังก้องไปทั่วทั้งสนามคือ ใครกันแน่ที่ต้องรับผิดชอบต่อการพังทลายในควอเตอร์ที่สี่ของ New York Knicks?
Atlanta Hawks พลิกนรกจากที่ตามหลังถึง 12 แต้มในช่วงเริ่มต้นควอเตอร์สุดท้าย กลับมาช็อกแฟนเจ้าถิ่นด้วยสกอร์ 107-106 ตีเสมอซีรีส์เพลย์ออฟรอบแรกเป็น 1-1 เกม เมื่อวันจันทร์ที่ 20 เมษายนที่ผ่านมา นี่คือการทิ้งห่างในควอเตอร์สุดท้ายแล้วกลับมาแพ้ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์เพลย์ออฟของทีม เทียบเท่ากับเหตุการณ์อัปยศที่ Reggie Miller เคยทำไว้ในเกม "Choke" อันโด่งดังเมื่อปี 1994 ในศึก Eastern Conference Finals
จำเลยสังคม: เมื่อดวงดาราดับแสงในเวลาสำคัญ
ความผิดนี้ควรตกอยู่ที่ใคร? หรือจะเป็น Mikal Bridges ที่ลูกยิงจัมพ์ช็อตเพื่อตัดสินเกมของเขาดันกระดอนขอบห่วงออกไปอย่างน่าเสียดาย?
หรือจะเป็น OG Anunoby ที่มีโอกาสทองในการชู้ตลูกโทษเพื่อพาทีมนำ 1 แต้มขณะเหลือเวลา 1:54 นาที แต่เขากลับพลาดเป้าไปทั้งสองลูก?
หรือจะเป็น Karl-Anthony Towns ผู้ที่หายตัวไปจากเกมอย่างลึกลับ เขาไม่มีทั้งแต้ม, รีบาวด์, แอสซิสต์, สตีล หรือแม้แต่บล็อกเดียว ตลอดเวลาเกือบ 8 นาทีในควอเตอร์สุดท้าย?
และเราจะลืม Jalen Brunson ได้อย่างไร? เขาถูก CJ McCollum เผาเครื่องในเกมรับถึงสองครั้งในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน แถมการเลือกจังหวะยิงในควอเตอร์ที่สี่ดูเหมือนจะฝืนธรรมชาติและเน้นโชว์เดี่ยวมากเกินไป
สุดท้าย... หรือจะเป็นกุนซืออย่าง Mike Brown ที่ยืนคุมบังเหียนอยู่ข้างสนามแต่กลับปล่อยให้หายนะนี้เกิดขึ้น?
บทวิเคราะห์จากความพ่ายแพ้: เมื่อความดุดันกลายเป็นความเฉื่อยชา
ในความเป็นจริง ความพ่ายแพ้ระดับวินาศสันตะโรเช่นนี้มักไม่ได้เกิดจากใครคนใดคนหนึ่ง แต่มันคือการพังทลายของระบบที่เริ่มจากรอยร้าวเล็กๆ ก่อนจะกลายเป็นเขื่อนแตกในพริบตา
"ในควอเตอร์ที่สี่ คุณจะเห็นได้เลยว่าพวกเขาเล่นด้วยความกระหายที่ต่างออกไป" Mike Brown กล่าวกับนักข่าวหลังจบเกม "มีจังหวะบอล 50-50 อยู่สี่ครั้ง และพวกเขาเก็บไปได้ถึงสาม เราใช้สถิตินี้วัดระดับความดุดันเสมอ และในควอเตอร์สุดท้าย ความดุดันของพวกเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างชัดเจน"
แต่ไม่ว่าจะยุติธรรมหรือไม่ คำตำหนิมักจะพุ่งตรงไปที่เฮดโค้ชเสมอ และในเคสนี้ มีหลักฐานหลายอย่างที่ชี้เป้าไปที่เขา
- New York Knicks ถูกทำแต้มใส่ 28-15 ในควอเตอร์สุดท้าย
- พวกเขาปล่อยให้คู่แข่งรัน 11-0 จนกระทั่งเหลือเวลาเพียง 1:21 นาที
- เปอร์เซ็นต์การยิงของทีมเจ้าถิ่นดิ่งลงเหลือเพียง 22.7% ขณะที่ Atlanta Hawks ร้อนแรงถึง 72.2%
ปริศนาการใช้งาน Karl-Anthony Towns
สิ่งที่น่าฉงนที่สุดคือการที่ Mike Brown ดูเหมือนจะลืมใช้งาน Karl-Anthony Towns ทั้งที่เขาระเบิดฟอร์มในควอเตอร์ที่สามด้วยการทำ 14 แต้ม (ยิงลง 6 จาก 7 ครั้ง) และขยันรีบาวด์เกมบุกอย่างมาก แต่ในควอเตอร์สุดท้าย เขากลับไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการเข้าทำหลัก และได้โอกาสยิงเพียงแค่ 2 ครั้งเท่านั้น
เกมรุกกลับไปฝากไว้ที่ Jalen Brunson เพียงคนเดียว ซึ่งแม้เขาจะเป็นตัวปิดเกมระดับพระกาฬ แต่เมื่อ Atlanta Hawks รุมกินโต๊ะด้วยการ Double-team และวางกับดักใส่เขา การฝืนยิงจึงกลายเป็นเรื่องยากลำบาก New York Knicks ควรจะปรับหมากให้ Jalen Brunson เป็นตัวหลอกในจังหวะ Pick-and-roll เพื่อเปิดพื้นที่ให้คนอื่น โดยเฉพาะ Karl-Anthony Towns ที่กำลังมือขึ้น
การจัดทัพที่ผิดจังหวะ
อีกหนึ่งจุดที่น่าตั้งคำถามคือช่วงรอยต่อระหว่างควอเตอร์ 3 และ 4 ที่ Mike Brown ตัดสินใจพักทั้ง Jalen Brunson และ Karl-Anthony Towns พร้อมกัน ซึ่งปกติแล้วทีมระดับลุ้นแชมป์มักจะสลับตัวผู้เล่นเพื่อให้มีตัวทำแต้มหลักอยู่ในสนามอย่างน้อยหนึ่งคนเสมอ ในช่วงเวลานั้นเองที่โมเมนตัมเริ่มเปลี่ยนทิศทาง
"นี่คือเกมที่เราควรจะชนะ" Josh Hart กล่าวทิ้งท้ายด้วยความผิดหวัง "และในรอบเพลย์ออฟ คุณไม่มีสิทธิ์โยนชัยชนะทิ้งไปง่ายๆ แบบนี้"
ตอนนี้ New York Knicks ไม่ได้แค่เสียเกม แต่พวกเขาอาจกำลังมอบความมั่นใจมหาศาลให้กับทีมคนหนุ่มอย่าง Atlanta Hawks ไปเสียแล้ว