21:42 น. ฟีนิกซ์, อริโซนา. อุณหภูมิ 28 องศาเซลเซียส ลมพัดแห้งแล้งหอบเอาฝุ่นทรายจากทะเลทรายมาปะทะกระจกห้องแถลงข่าว กลิ่นยางไหม้จางๆ ลอยมาจากลานจอดรถ เหมือนกลิ่นของความฝันที่เพิ่งมอดไหม้ไปบนพื้นคอร์ท
เสียงกระซิบสุดท้ายก่อนไฟดับลง
"ผมไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป แต่ผมรักพวกคุณสุดหัวใจ ขอบคุณมาก ผมซาบซึ้งในตัวพวกคุณจริงๆ"
นั่นคือเสียงจากไมโครโฟนที่ติดตัว Steve Kerr เฮดโค้ชของ Warriors เขากระซิบประโยคนี้กับ Stephen Curry และ Draymond Green เพียงชั่วอึดใจก่อนที่ฤดูกาลของพวกเขาจะถูกฝังกลบด้วยน้ำมือของ Phoenix Suns ในศึก Play-in ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไม่ได้แค่ปิดฉากซีซั่น แต่มันคือการสิ้นสุดสัญญาของ Steve Kerr อย่างเป็นทางการ
ไม่มีการต่อสัญญาฉบับใหม่ก่อนเริ่มฤดูกาล ไร้ซึ่งความขัดแย้งรุนแรง แต่กลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนที่ปกคลุมหนาแน่นเหมือนควันบุหรี่ในห้องสอบสวน
แผนการหลบหนี และการเจรจาในเงามืด
เมื่อถูกถามถึงอนาคตหลังจบเกม Steve Kerr เลือกที่จะถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อมองภาพรวม เขาต้องการเวลาหายใจก่อนจะเริ่มวางแผนกบดานครั้งใหม่
"แผนคือการใช้เวลาสักพัก อาจจะอาทิตย์หรือสองอาทิตย์ แล้วค่อยนั่งลงคุยกับ Joe Lacob และ Mike Dunleavy เราเป็นพาร์ทเนอร์ที่ยอดเยี่ยมกันมาตลอด ผมอยากรู้ว่าพวกเขาคิดอะไร และผมจะบอกว่าผมอยู่ตรงไหน เราจะคุยกันถึงก้าวต่อไปของ Warriors แผนงานในช่วงปิดฤดูกาล และเราจะตัดสินใจร่วมกัน"
วันหมดอายุของอำนาจ
Steve Kerr พูดถึงสัจธรรมของวงการนี้ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนตัวเอกในหนังนัวร์ที่รู้ว่าตำรวจกำลังล้อมบ้านไว้หมดแล้ว "ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมยังรักการโค้ช แต่ผมเข้าใจดี งานพวกนี้มันมีวันหมดอายุ" เขากล่าวเสริม "เมื่อการเดินทางสิ้นสุดลง บางครั้งมันก็ถึงเวลาของเลือดใหม่ ไอเดียใหม่ๆ ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็ไม่มีอะไรนอกจากความซาบซึ้งที่ได้รับโอกาสที่มหัศจรรย์ที่สุดในการคุมทีมนี้ ต่อหน้าแฟนๆ ในเบย์แอเรีย และการได้โค้ช Steph Curry กับ Dray รวมถึงทุกคนในทีม"
เขายืนยันชัดเจนหนึ่งเรื่อง: เขาจะไม่ทรยศต่อสีเสื้อเดิม "ผมจะไม่ไปคุมทีมอื่นใน NBA ปีหน้าแน่นอน"
สถาปัตยกรรมที่กำลังพังทลาย?
มีข่าวลือหนาหูในลีกว่า Steve Kerr และ Warriors อาจถึงทางตัน หรือเขาอาจถูกดันขึ้นไปนั่งเก้าอี้บริหารใน Front Office แทนการยืนคุมทีมข้างสนาม แต่ความจริงยังคงถูกเก็บงำไว้ในเงามืด "ผมไม่อยากเดินจาก Steph ไป" เขาเน้นย้ำ
คืนวันศุกร์ที่ผ่านมาให้ความรู้สึกเหมือนฉากสุดท้ายของมหากาพย์อันยาวนาน แต่ในโลกของบาสเกตบอล ความรู้สึกเปลี่ยนไปได้เร็วพอๆ กับการยิงสามแต้ม อีกสองสัปดาห์ข้างหน้า เมื่อเขานั่งลงเผชิญหน้ากับ Lacob และ Dunleavy ทิศทางของลมอาจจะเปลี่ยนไป ตอนนี้เขาแค่ต้องการเวลาเพื่อล้างกลิ่นความพ่ายแพ้ออกจากตัวเท่านั้น
